Update: 11 mei 2026
Nieuwe update: D.V. 5 juni 2026
En de Heere deed dagelijks tot de Gemeente, die zalig worden. - Handelingen 2: 47b
De vrucht van Pinksteren
Wat is er op die ene Pinksterdag in Jeruzalem veel gebeurd. De discipelen werden vervuld met de Heilige Geest en begonnen in allerlei talen de grote werken van God te verkondigen. Dat bleef niet zonder vrucht. Op die ene dag komen drieduizend zielen tot bekering. Daar blijft het niet bij. We lezen vanaf vers 42 hoe het er in de gemeente van Jeruzalem aan toe ging. "En zij waren volhardende in de leer der apostelen, en in de gemeenschap, en in de breking des broods, en in de gebeden". Er is een geestelijke eenheid in de gemeente te vinden. De gelovigen van de gemeente zijn door het geloof met Christus, maar ook met elkaar verbonden. Er is eenheid in Zijn dienst. Er is eenheid in het eren van Hem. We lezen het treffend: "En de Heere deed dagelijks tot de gemeente die zalig werden". Het is voor de apostelen wel duidelijk, Wie er voor dit bijzondere werk verantwoordelijk is. Dat is niemand anders dan de Heere alleen. Na Zijn hemelvaart is Zijn werk niet klaar. Hij zit tot Zijn wederkomst niet werkeloos aan de rechterhand van Zijn hemelse Vader. Nee, vanaf die plaats draagt Hij zorg. Petrus zegt hen in vers 33: "Hij dan door de rechterhand Gods verhoogd zijnde, en de belofte des Heiligen Geestes, ontvangen hebbende van den Vader, heeft dit uitgestort, dat gij nu ziet en hoort". Na Zijn thuiskomst en verhoging in het Vaderhuis, wint Hij zondaren in voor Zijn dienst. Hij trekt hen met koorden van liefde uit de duisternis tot Zijn wonderbaar licht. Hij krijgt het in mensenlevens voor het zeggen, waarbij zij door het geloof oog voor Hem en Zijn eer krijgen. Dat is Zijn werk. Daar staat Christus nu Zelf voor in. Dat werk van Christus blijft niet beperkt tot die ene Pinksterdag. We lezen in onze tekst dat de Heere "dagelijks tot de gemeente deed die zalig werden". Dagelijks komen er zondaren in Jeruzalem tot bekering. Dagelijks worden er zondaren aan de christelijke gemeente toegevoegd. Dat gebeurt niet jaarlijks. Niet maandelijks. Maar dagelijks. Iedere dag weer. Als we hier in vers 47 lezen over de gemeente van Christus, dan gaat het vandaag niet langer over de gemeente van Jeruzalem. We belijden in artikel 27 van de Nederlandse geloofsbelijdenis te geloven in één heilige algemene christelijke kerk. De vergadering van de ware Christgelovigen. Het gaat over die Kerk, "die verspreid en verstrooid is in de gehele wereld". Die Kerk is over heel deze wereld te vinden. En nochtans is er over deze Kerk op te merken dat deze "te samen gevoegd en verenigd zijnde met hart en wil in één zelfde Geest door de kracht des geloofs". Als we daar nu op zien, dan krijgt onze tekst ineens een heel andere lading. Want van die wereldwijde Kerk geldt dat Christus dagelijks toedoet aan de gemeente die zalig wordt. Nog iedere dag wordt die gemeente uitgebreid. Al is dat misschien niet in Nederland. Dan wel in Suriname of Malawi. En als het niet daar is, dan trekt Hij zondaren in de woestijn uit de duisternis tot Zijn wonderbaar licht. Ziet u het? De gemeente van Christus is niet aan een tijd of plaats verbonden. Nog iedere dag trekt Hij zondaren tot zichzelf. Wat een bemoediging. Als je ziet op de kerkverlating in ons land dan kan de moed je in de schoenen zakken. Maar daar hebben we niet op te zien. We mogen weten dat Christus dagelijks tot de gemeente doet, die zalig worden. Hij gaat met dat werk door, tot de laatste zondaar, die Hij uit de hand van Zijn Vader heeft ontvangen, is toegebracht. Dan kan de vorst van de duisternis razen. Dan kan de hel tekeer gaan. de wereld kan verleiden. Het is allemaal waar. Maar dit is ook waar. Dwars tegen al die gebeurtenissen en verleidingen in, doet Christus dagelijks tot de gemeente die zalig worden. Iedere dag weer, komen er wereldwijd zondaren tot geloof en tot bekering. En dat alles omdat Christus daar zorg voor draagt.
Daarom hebben zending en evangelisatie zin. Als Christus niet dagelijks zondaren tot bekering zou brengen, dan zouden de apostelen kunnen stoppen met de verkondiging van het evangelie. Maar ze kunnen het niet. Ze moeten uitgaan. Het evangelie moet verkondigd worden. De Heere heeft nog een lust in de zaligheid van zondaren. Daarom doet Hij dagelijks zondaren tot de gemeente die zalig worden.
Wat een bemoediging ook, voor zoekende zielen onder ons. Ziet u hoe ruim het bij de Heere vandaan ligt? De Heere doet dagelijks tot de gemeente die zalig worden. Niet spaarzamelijk. Niet zo nu en dan, hier en daar een paar. Nee dagelijks trekt Hij zondaren tot zichzelf. We zien het op de Pinksterdag gebeuren. op die ene dag komen drieduizend zielen tot bekering. Als u, als jij zich afvraagt of de Heere wel een lust heeft in uw en jouw zaligheid, bedenk deze tekst dan maar. En laat het u en jou biddend tot Hem uitdrijven. "Heere, U doet toch dagelijks tot de gemeente die zalig worden. Wil ook naar mij omzien, schenk ook mij die genade. Werk ook in mij, overeenkomstig Uw beloften, dat oprechte geloof". Ook vandaag doet de Heere zondaren tot de gemeente die zalig worden. En daar gaat Hij mee door, tot het huis van Zijn Vader vol is geworden.
Ds. B.D. Bouman
(bron: kerkbode mei 2026 van HHG Graafstroom)